Kredytobiorca, który ogłosił upadłość konsumencką, także może pozwać bank — wygrana przed SO Warszawa-Praga w Warszawie ws. II C 1421/24

Dnia 11 lute­go 2025 r. Sąd Okrę­go­wy War­sza­wa-Pra­ga w War­sza­wie, II Wydział Cywil­ny, pod prze­wod­nic­twem SSO Ada­ma Jawor­skie­go wydał ws. II C 1421/24 wydał wyrok, w którym:

- usta­lił, że umo­wa kre­dy­tu zawar­ta w paź­dzier­ni­ku 2007 r. pomię­dzy powo­da­mi a poprzed­ni­kiem praw­nym pozwa­ne­go tj. GE Money Bank S.A. — jest nie­waż­na,

- zasą­dził od pozwa­ne­go Ban­ku BPH S.A. z sie­dzi­bą w Gdań­sku na rzecz jed­ne­go Powo­da kwo­tę 101 tys. zł,  a na rzecz dru­gie­go Powo­da kwo­tę 120 tys. zł, w każ­dym przy­pad­ku wraz z usta­wo­wy­mi odset­ka­mi za opóź­nie­nie liczo­ny­mi za okres od dnia 29 lip­ca 2024 r. do dnia zapłaty,

- zasą­dził od Pozwa­ne­go na rzecz każ­de­go z Powo­dów zwrot kosz­tów pro­ce­su w kwo­cie po 5937 zł wraz z odset­ka­mi usta­wo­wy­mi za opóź­nie­nie liczo­ny­mi od upra­wo­moc­nie­nia się orze­cze­nia do dnia zapłaty.

wyrok SO War­sza­wa-Pra­ga w War­sza­wie ws II C 142124_

Wygra­na tym razem przez Kan­ce­la­rię spra­wa zosta­ła zaini­cjo­wa­na pozwem z grud­niu 2022 r., czy­li postę­po­wa­nie sądo­we w I instan­cji trwa­ło ok. 25 mie­się­cy. Pozew obej­mo­wał rosz­cze­nie, że umo­wa kre­dy­tu indek­so­wa­ne­go do CHF jest nie­waż­na w cało­ści, a tak­że zapła­tę wszyst­kich wpła­co­nych przez Klien­tów kan­ce­la­rii kwot, w wyko­na­niu nie­waż­nej umo­wy kredytu.

W odpo­wie­dzi na pozew bank pod­no­sił sze­reg zarzu­tów w tym m.in. brak inte­re­su praw­ne­go po stro­nie powo­do­wej w żąda­niu usta­le­nia nie­waż­no­ści umo­wy kre­dy­tu, moż­li­wość spła­ty kre­dy­tu w CHF, jako moż­li­wość unik­nię­cia koniecz­no­ści pono­sze­nia tzw. spre­adu walu­to­we­go,  pod­pi­sa­nie przez Kre­dy­to­bior­ców oświad­cze­nia o zna­jo­mo­ści ryzy­ka walu­to­we­go zwią­za­ne­go z zawar­ciem umo­wy indek­so­wa­nej do CHF, jak rów­nież moż­li­wość uzna­nia za nie­do­zwo­lo­ną tyl­ko mar­żę o jaką bank kory­go­wał śred­ni kurs NBP walu­ty obcej.

War­to zwró­cić uwa­gę, że Try­bu­nał Spra­wie­dli­wo­ści Unii Euro­pej­skiej w ostat­nich wyro­kach (np. C‑137/25, C‑19/20) jed­no­znacz­nie potwier­dził, że nie moż­na czę­ścio­wo mody­fi­ko­wać nie­do­zwo­lo­nych klau­zul w umo­wach GE Money Ban­ku (obec­nie Ban­ku BPH), szcze­gól­nie w zakre­sie mar­ży i mecha­ni­zmu indek­sa­cji. Cała klau­zu­la abu­zyw­na musi zatem zostać usu­nię­ta, co czę­sto pro­wa­dzi do nie­waż­no­ści całej umo­wy kre­dy­tu, a nie tyl­ko jej czę­ści, a to z kolei wzmac­nia pozy­cję kon­su­men­tów i pozwa­la na odzy­ska­nie wpła­co­nych do ban­ku środków. 

Klu­czo­we usta­le­nia TSUE doty­czą­ce umów GE Money Bank:

• Zakaz „dzie­le­nia” klau­zu­li: Ban­ki nie mogą „napra­wiać” nie­uczci­wych klau­zul, usu­wa­jąc tyl­ko część (np. mar­żę), a pozo­sta­łą część (np. odwo­ła­nie do śred­nie­go kur­su NBP) utrzy­my­wać w mocy.
• Cała klau­zu­la upa­da: Jeśli klau­zu­la indek­sa­cyj­na jest abu­zyw­na, musi być usu­nię­ta w cało­ści, co czę­sto skut­ku­je nie­waż­no­ścią całej umowy.
• Ochro­na kon­su­men­ta jest nad­rzęd­na: TSUE stoi po stro­nie kon­su­men­tów, pod­kre­śla­jąc, że nie­uczci­we warun­ki nie mogą być utrzy­my­wa­ne w mocy, nawet jeśli sąd kra­jo­wy chciał­by je zmodyfikować. 

Co wię­cej, bank pod­niósł tak­że zarzut bra­ku legi­ty­ma­cji pro­ce­so­wej czyn­nej po stro­nie jed­ne­go z kre­dy­to­bior­ców z uwa­gi na ogło­szo­ną przez nie­go upa­dłość kon­su­menc­ką. Sąd tego zarzu­tu zgło­szo­ne­go przez bank rów­nież nie podzie­lił, z uwa­gi na to, że postę­po­wa­nie upa­dło­ścio­we już się zakoń­czy­ło, stąd Kredytobiorca/ kon­su­ment odzy­skał peł­ną zdol­ność do doma­ga­nia się usta­le­nia nie­waż­no­ści umo­wy kre­dy­tu i mógł samo­dziel­nie pozwać bank. Ina­czej było­by w przy­pad­ku, gdy­by postę­po­wa­nie upa­dło­ścio­we wciąż trwa­ło, wów­czas to syn­dyk miał­by legi­ty­ma­cję do doma­ga­nia się usta­le­nia nie­waż­no­ści umo­wy kre­dy­tu i o zwrot wpła­co­nych kwot, któ­re weszły­by do masy upadłości.

W spra­wie odby­ły się dwie roz­pra­wy, pod­czas któ­rych Sąd prze­słu­chał Powo­dów oraz świad­ka, pra­cow­ni­ka ban­ku, a następ­nie po dwóch tygo­dniach Sąd ogło­sił korzyst­ny dla Klien­tów Kan­ce­la­rii wyrok.

Bank po uzy­ska­niu wyro­ku z uza­sad­nie­niem wniósł ape­la­cję, tak­że wyrok jest nie­pra­wo­moc­ny i cze­ka­my obec­nie na ter­min roz­pra­wy apelacyjnej.

Cie­ka­wost­ki procesowe:

✅ sąd wydał wyrok po 25 mie­sią­cach od zło­że­nia pozwu,

✅ Sąd zasą­dził od ban­ku na rzecz Powo­dów kwo­tę ponad 220 tys. zł wraz odset­ka­mi usta­wo­wy­mi za opóź­nie­nie liczo­ny­mi od 29 lip­ca 2024 r. do dnia zapłaty,

✅ w spra­wie Sąd prze­pro­wa­dził dwie roz­pra­wy – prze­słu­cha­nie Powo­dów oraz świadka,

✅bank kwe­stio­no­wał wystę­po­wa­nie po stro­nie jed­ne­go z Powo­dów legi­ty­ma­cji pro­ce­so­wej czyn­nej, a uwa­gi na ogło­szo­ną upa­dłość konsumencką,

✅ Sąd nie dopu­ścił wnio­sków obu stron o dopusz­cze­nie dowo­du z opi­nii bie­głe­go do spraw finan­sów i rachun­ko­wo­ści, uzna­jąc dowód ten za irre­le­want­ny dla roz­strzy­gnię­cia sprawy,

✅ Bank wniósł ape­la­cję, spra­wa cze­ka na ter­min roz­pra­wy apelacyjnej.